k w e n t o t

Change is Inevitable and Gratifying: Isang Recap ng Eleven Malulupit at Memorable na Kaganapan sa Buhay ni Marlon Nombrado sa Taong 2011 Mabilis ang mga pangyayari, parang 1/1600 Shutter speed lang | Ang Hapdi at Kirot ng Kutis ala Derek Ramsey | I’m shouting your name all over the town | Ang Pagbabalik ni Siopao. Not.  | Bakasyong Engrande | The Great Paradigm Shift | Epic Family Gatherings are Epic | There’s No Place like Home 9. Si Adele, Ang Mga Cactus at Watercolor Siguro ang pinakamalaki ko ng takot sa buhay ay ang ma-stroke. Pisikal man o metaporikal. Ayoko na dadating ako sa panahon na hindi na ako makakagalaw, na hindi ko na mapapagana ang utak ko, na hindi na ko makakagawa ang mga gusto kong gawin. Sa taong 2011 ilang mga notable stuff ang pinagkaabalahan at kinahumalingan ko. Una na dito si Adele. Hindi na naman bago sa’kin ang pagkahilig sa musika. Dati pa ‘kong adik sa tugtog ng Spongecola hanggang sa nakilala ko ang The Beatles, nag-enjoy ako kay Gary V at Ogie, dumating ang SNSD, nakinig ako ng folk songs, rap, RnB, metal, lahat-lahat na. Pero this year, ang artist na nag-top sa playlist ko ay walang-iba kundi si Adele. Runners-up ang The Script, The Killers (na this year ko lang nakilala), Katy Perry at Bruno Mars, at ang soundtrack ng Scott Pilgrim. Ibang lebel ng musika ang dinala ni Adele sa buhay ko. Sa pamatay niyang boses, style, lyrics at arrangement, sure hit lahat ng kanta niya sa’kin. Dahilan para mamemorize ko halos lahat ng kanta niya sa 19 at 21. Ikalawa, ang mga cactus. At ang iba’t iba pang halaman: puno, shrubs, flowers, etc. Na-discover ko na may green thumb pala ko or if that’s too much, green pinkie finger pa lang siguro. Siguro nga’t sadyang may something ako about nature, kasi nung elem ako sa animals ako mahilig. Tapos ngayon, weird, sa plants naman. May inaalagaan akong mga cactus at shrubs sa bahay. Ang cute cute. Panghuli, ang watercolor. Noong 2010 ako nagsimulang matuto at magfocus sa portrait sketching. May fetish kasi ako sa human face at features nito. Ngayong 2011, itinaas ko sa next level ang pagdo-drawing ko. Naumay na rin kasi ko sa black-and-white finish ng pencil shading. Sinusubukan ko na ngayon ang watercolor medium – mukhang basic at pambata, pero wag ka, napaka-tricky niya. Pero sobrang enjoy!Change is Inevitable and Gratifying: Isang Recap ng Eleven Malulupit at Memorable na Kaganapan sa Buhay ni Marlon Nombrado sa Taong 2011 Mabilis ang mga pangyayari, parang 1/1600 Shutter speed lang | Ang Hapdi at Kirot ng Kutis ala Derek Ramsey | I’m shouting your name all over the town | Ang Pagbabalik ni Siopao. Not.  | Bakasyong Engrande | The Great Paradigm Shift | Epic Family Gatherings are Epic | There’s No Place like Home 9. Si Adele, Ang Mga Cactus at Watercolor Siguro ang pinakamalaki ko ng takot sa buhay ay ang ma-stroke. Pisikal man o metaporikal. Ayoko na dadating ako sa panahon na hindi na ako makakagalaw, na hindi ko na mapapagana ang utak ko, na hindi na ko makakagawa ang mga gusto kong gawin. Sa taong 2011 ilang mga notable stuff ang pinagkaabalahan at kinahumalingan ko. Una na dito si Adele. Hindi na naman bago sa’kin ang pagkahilig sa musika. Dati pa ‘kong adik sa tugtog ng Spongecola hanggang sa nakilala ko ang The Beatles, nag-enjoy ako kay Gary V at Ogie, dumating ang SNSD, nakinig ako ng folk songs, rap, RnB, metal, lahat-lahat na. Pero this year, ang artist na nag-top sa playlist ko ay walang-iba kundi si Adele. Runners-up ang The Script, The Killers (na this year ko lang nakilala), Katy Perry at Bruno Mars, at ang soundtrack ng Scott Pilgrim. Ibang lebel ng musika ang dinala ni Adele sa buhay ko. Sa pamatay niyang boses, style, lyrics at arrangement, sure hit lahat ng kanta niya sa’kin. Dahilan para mamemorize ko halos lahat ng kanta niya sa 19 at 21. Ikalawa, ang mga cactus. At ang iba’t iba pang halaman: puno, shrubs, flowers, etc. Na-discover ko na may green thumb pala ko or if that’s too much, green pinkie finger pa lang siguro. Siguro nga’t sadyang may something ako about nature, kasi nung elem ako sa animals ako mahilig. Tapos ngayon, weird, sa plants naman. May inaalagaan akong mga cactus at shrubs sa bahay. Ang cute cute. Panghuli, ang watercolor. Noong 2010 ako nagsimulang matuto at magfocus sa portrait sketching. May fetish kasi ako sa human face at features nito. Ngayong 2011, itinaas ko sa next level ang pagdo-drawing ko. Naumay na rin kasi ko sa black-and-white finish ng pencil shading. Sinusubukan ko na ngayon ang watercolor medium – mukhang basic at pambata, pero wag ka, napaka-tricky niya. Pero sobrang enjoy!Change is Inevitable and Gratifying: Isang Recap ng Eleven Malulupit at Memorable na Kaganapan sa Buhay ni Marlon Nombrado sa Taong 2011 Mabilis ang mga pangyayari, parang 1/1600 Shutter speed lang | Ang Hapdi at Kirot ng Kutis ala Derek Ramsey | I’m shouting your name all over the town | Ang Pagbabalik ni Siopao. Not.  | Bakasyong Engrande | The Great Paradigm Shift | Epic Family Gatherings are Epic | There’s No Place like Home 9. Si Adele, Ang Mga Cactus at Watercolor Siguro ang pinakamalaki ko ng takot sa buhay ay ang ma-stroke. Pisikal man o metaporikal. Ayoko na dadating ako sa panahon na hindi na ako makakagalaw, na hindi ko na mapapagana ang utak ko, na hindi na ko makakagawa ang mga gusto kong gawin. Sa taong 2011 ilang mga notable stuff ang pinagkaabalahan at kinahumalingan ko. Una na dito si Adele. Hindi na naman bago sa’kin ang pagkahilig sa musika. Dati pa ‘kong adik sa tugtog ng Spongecola hanggang sa nakilala ko ang The Beatles, nag-enjoy ako kay Gary V at Ogie, dumating ang SNSD, nakinig ako ng folk songs, rap, RnB, metal, lahat-lahat na. Pero this year, ang artist na nag-top sa playlist ko ay walang-iba kundi si Adele. Runners-up ang The Script, The Killers (na this year ko lang nakilala), Katy Perry at Bruno Mars, at ang soundtrack ng Scott Pilgrim. Ibang lebel ng musika ang dinala ni Adele sa buhay ko. Sa pamatay niyang boses, style, lyrics at arrangement, sure hit lahat ng kanta niya sa’kin. Dahilan para mamemorize ko halos lahat ng kanta niya sa 19 at 21. Ikalawa, ang mga cactus. At ang iba’t iba pang halaman: puno, shrubs, flowers, etc. Na-discover ko na may green thumb pala ko or if that’s too much, green pinkie finger pa lang siguro. Siguro nga’t sadyang may something ako about nature, kasi nung elem ako sa animals ako mahilig. Tapos ngayon, weird, sa plants naman. May inaalagaan akong mga cactus at shrubs sa bahay. Ang cute cute. Panghuli, ang watercolor. Noong 2010 ako nagsimulang matuto at magfocus sa portrait sketching. May fetish kasi ako sa human face at features nito. Ngayong 2011, itinaas ko sa next level ang pagdo-drawing ko. Naumay na rin kasi ko sa black-and-white finish ng pencil shading. Sinusubukan ko na ngayon ang watercolor medium – mukhang basic at pambata, pero wag ka, napaka-tricky niya. Pero sobrang enjoy!Change is Inevitable and Gratifying: Isang Recap ng Eleven Malulupit at Memorable na Kaganapan sa Buhay ni Marlon Nombrado sa Taong 2011 Mabilis ang mga pangyayari, parang 1/1600 Shutter speed lang | Ang Hapdi at Kirot ng Kutis ala Derek Ramsey | I’m shouting your name all over the town | Ang Pagbabalik ni Siopao. Not.  | Bakasyong Engrande | The Great Paradigm Shift | Epic Family Gatherings are Epic | There’s No Place like Home 9. Si Adele, Ang Mga Cactus at Watercolor Siguro ang pinakamalaki ko ng takot sa buhay ay ang ma-stroke. Pisikal man o metaporikal. Ayoko na dadating ako sa panahon na hindi na ako makakagalaw, na hindi ko na mapapagana ang utak ko, na hindi na ko makakagawa ang mga gusto kong gawin. Sa taong 2011 ilang mga notable stuff ang pinagkaabalahan at kinahumalingan ko. Una na dito si Adele. Hindi na naman bago sa’kin ang pagkahilig sa musika. Dati pa ‘kong adik sa tugtog ng Spongecola hanggang sa nakilala ko ang The Beatles, nag-enjoy ako kay Gary V at Ogie, dumating ang SNSD, nakinig ako ng folk songs, rap, RnB, metal, lahat-lahat na. Pero this year, ang artist na nag-top sa playlist ko ay walang-iba kundi si Adele. Runners-up ang The Script, The Killers (na this year ko lang nakilala), Katy Perry at Bruno Mars, at ang soundtrack ng Scott Pilgrim. Ibang lebel ng musika ang dinala ni Adele sa buhay ko. Sa pamatay niyang boses, style, lyrics at arrangement, sure hit lahat ng kanta niya sa’kin. Dahilan para mamemorize ko halos lahat ng kanta niya sa 19 at 21. Ikalawa, ang mga cactus. At ang iba’t iba pang halaman: puno, shrubs, flowers, etc. Na-discover ko na may green thumb pala ko or if that’s too much, green pinkie finger pa lang siguro. Siguro nga’t sadyang may something ako about nature, kasi nung elem ako sa animals ako mahilig. Tapos ngayon, weird, sa plants naman. May inaalagaan akong mga cactus at shrubs sa bahay. Ang cute cute. Panghuli, ang watercolor. Noong 2010 ako nagsimulang matuto at magfocus sa portrait sketching. May fetish kasi ako sa human face at features nito. Ngayong 2011, itinaas ko sa next level ang pagdo-drawing ko. Naumay na rin kasi ko sa black-and-white finish ng pencil shading. Sinusubukan ko na ngayon ang watercolor medium – mukhang basic at pambata, pero wag ka, napaka-tricky niya. Pero sobrang enjoy!

Change is Inevitable and Gratifying: Isang Recap ng Eleven Malulupit at Memorable na Kaganapan sa Buhay ni Marlon Nombrado sa Taong 2011

Mabilis ang mga pangyayari, parang 1/1600 Shutter speed lang | Ang Hapdi at Kirot ng Kutis ala Derek Ramsey | I’m shouting your name all over the town | Ang Pagbabalik ni Siopao. Not.  | Bakasyong Engrande | The Great Paradigm Shift | Epic Family Gatherings are Epic | There’s No Place like Home

9. Si Adele, Ang Mga Cactus at Watercolor

Siguro ang pinakamalaki ko ng takot sa buhay ay ang ma-stroke. Pisikal man o metaporikal. Ayoko na dadating ako sa panahon na hindi na ako makakagalaw, na hindi ko na mapapagana ang utak ko, na hindi na ko makakagawa ang mga gusto kong gawin. Sa taong 2011 ilang mga notable stuff ang pinagkaabalahan at kinahumalingan ko.

Una na dito si Adele. Hindi na naman bago sa’kin ang pagkahilig sa musika. Dati pa ‘kong adik sa tugtog ng Spongecola hanggang sa nakilala ko ang The Beatles, nag-enjoy ako kay Gary V at Ogie, dumating ang SNSD, nakinig ako ng folk songs, rap, RnB, metal, lahat-lahat na. Pero this year, ang artist na nag-top sa playlist ko ay walang-iba kundi si Adele. Runners-up ang The Script, The Killers (na this year ko lang nakilala), Katy Perry at Bruno Mars, at ang soundtrack ng Scott Pilgrim.

Ibang lebel ng musika ang dinala ni Adele sa buhay ko. Sa pamatay niyang boses, style, lyrics at arrangement, sure hit lahat ng kanta niya sa’kin. Dahilan para mamemorize ko halos lahat ng kanta niya sa 19 at 21.

Ikalawa, ang mga cactus. At ang iba’t iba pang halaman: puno, shrubs, flowers, etc. Na-discover ko na may green thumb pala ko or if that’s too much, green pinkie finger pa lang siguro. Siguro nga’t sadyang may something ako about nature, kasi nung elem ako sa animals ako mahilig. Tapos ngayon, weird, sa plants naman. May inaalagaan akong mga cactus at shrubs sa bahay. Ang cute cute.

Panghuli, ang watercolor. Noong 2010 ako nagsimulang matuto at magfocus sa portrait sketching. May fetish kasi ako sa human face at features nito. Ngayong 2011, itinaas ko sa next level ang pagdo-drawing ko. Naumay na rin kasi ko sa black-and-white finish ng pencil shading. Sinusubukan ko na ngayon ang watercolor medium – mukhang basic at pambata, pero wag ka, napaka-tricky niya. Pero sobrang enjoy!

Posted 4 months ago